Stress in 2026: waarom steeds meer mensen vastlopen terwijl ze ogenschijnlijk alles op orde hebben.

Mark Popken • 5 mei 2026

Stress in 2026: waarom steeds meer mensen vastlopen terwijl ze ogenschijnlijk alles op orde hebben

Stress is allang niet meer alleen iets van mensen met een overvolle agenda of een zware baan. In 2026 zien we een opvallende ontwikkeling: steeds meer mensen ervaren stress terwijl hun leven aan de buitenkant juist prima lijkt te lopen.

Ze hebben werk, een gezin, sportmomenten, sociale contacten en zijn vaak zelfs succesvol. Toch voelen ze zich moe, opgejaagd en leeg. Hoe kan dat?

Stress ziet er tegenwoordig anders uit

Veel mensen denken bij stress aan paniek, drukte of complete chaos. Maar moderne stress is vaak subtieler. Het zit niet altijd in teveel werk, maar in:

Continu “aan” staan
Altijd bereikbaar zijn
Weinig echte rustmomenten
Mentale overbelasting
Het gevoel alles goed te moeten doen
Te weinig controle ervaren over je eigen tijd

Je hoeft dus geen overvol leven te hebben om stress te ervaren. Soms is het juist de combinatie van veel kleine prikkels die ongemerkt energie kost.

De nieuwe vorm van uitputting: silent burnout

Een term die steeds vaker opduikt is silent burnout. Dat betekent dat iemand nog gewoon functioneert, werkt en doorgaat, maar van binnen langzaam leegloopt.

Aan de buitenkant lijkt er weinig aan de hand. Aan de binnenkant ontstaat:

Minder plezier
Sneller geïrriteerd zijn
Vlak voelen
Moeite met concentreren
Steeds moe wakker worden
Weinig motivatie

Juist omdat mensen continu blijven doorgaan, wordt het vaak te laat herkend.

Waarom succesvolle mensen vaker stress ervaren

Mensen die veel verantwoordelijkheid dragen, ambitieus zijn en graag goed presteren, lopen extra risico op stress. Niet omdat ze zwak zijn, maar omdat ze vaak lang doorgaan zonder voldoende stil te staan en tijd te nemen voor herstel.

Ze zijn gewend te regelen, te dragen en op te lossen. maar ook een sterk systeem heeft onderhoud nodig.

Stress is niet altijd slecht

Belangrijk om te weten: stress is niet per definitie negatief. Korte stressmomenten kunnen je juist helpen. Denk aan een presentatie, een sportprestatie of een deadline. Dan maakt je lichaam energie en focus vrij. Het probleem ontstaat wanneer stress chronisch wordt en herstel uitblijft , dat is alsof je continu gas geeft zonder ooit te tanken.

Stress laat zich vaak niet zien als “ik ben gestrest”. Het uit zich subtieler:

Slecht slapen
Gespannen wakker worden
Onrust in je lijf
Kort lontje
Vergeetachtigheid
Huidklachten
Darmproblemen
Moe zijn ondanks voldoende slaap
Minder genieten van dingen die je normaal leuk vindt

Wat helpt écht bij stress?

Stress verdwijnt niet door niks te gaan doen of je ziek te melden en op de bank te gaan liggen Netflixen, maar door gewoontes te doorbreken en dingen anders aan te vliegen. Stress is geen teken dat je faalt. Het is een signaal dat je systeem aangeeft dat hoe je je leven momenteel inricht niet duurzaam is.

Wie leert luisteren naar die signalen voordat het misgaat en leert bij te sturen, blijft vaak krachtiger, energieker en scherper functioneren.

Herken jij dit?

Voel jij dat je veel draagt, veel regelt en doorgaat, maar dat je energie structureel lager is dan vroeger? Dan is het misschien tijd om niet harder te werken, maar om zaken op een andere manier te benaderen en aan te pakken.

In mijn coachpraktijk help ik mensen om weer grip te krijgen op energie, balans en vitaliteit, zonder zweverigheid, maar met praktische stappen die werken.

Neem contact met mij op

< Ouder bericht

Nieuwer bericht >

Mail

Het zit in de genen! Of staat het in de koelkast?

door Mark Popken • 16 september 2026

Het zit in de genen! Of staat het in de koelkast? “Het zit in de familie.” “Het is genetisch bepaald.” “Mijn vader had het ook” In mijn praktijk en om mij heen hoor ik deze uitspraken steeds vaker. Vooral van mensen die inmiddels de 40 zijn gepasseerd en die langzaam tegen hun eerste gezondheidsproblemen aanlopen. Een beginnende vorm van diabetes. Hoge bloeddruk. Darmklachten. Stressklachten. Gewrichtsproblemen. Artrose. Concentratieproblemen. Slaapproblemen. Huidproblemen. Overgewicht. Vermoeidheid. En zodra iemand vraagt hoe dat komt, ligt het antwoord vaak al klaar: “Ja, het zit in de familie.” Dit kan misschien zo zijn, maar daarmee is er nog geen verklaring gegeven dat de persoon in kwestie hier ook last van krijgt. Genen zijn geen vonnis Natuurlijk spelen genen een rol. De één heeft meer aanleg voor diabetes, de ander voor hart- en vaatziekten, weer een ander voor darm- of gewrichtsproblemen. Maar aanleg is iets anders dan dat iemands lot of gezondheid in de toekomst al vaststaat. Je kunt genetische aanleg hebben zonder ooit de aandoening te ontwikkelen. En precies daar wordt het interessant. Want wat gebeurt er als iemand met een bepaalde aanleg vervolgens jarenlang: Nauwelijks beweegt. Veel en vaak alcohol drinkt. Acht uur per dag zit. Weinig daglicht krijgt. Wel 10-30 eetmomenten per dag heeft. Sterk bewerkt voedsel eet. Een zwaar tekort aan vitamines, mineralen en nutriënten tot zich neemt. Structureel te weinig slaapt. Voortdurend onder mentale druk staat. En ondertussen steeds meer kilo’s aankomt? Etc. Is het dan logisch om alles onder het kopje “genetisch bepaald” te schuiven? De familie geeft veel meer door dan alleen DNA. Families geven namelijk niet alleen de genen genen, ze geven ook gewoontes en leefstijl door. Een vader die weinig beweegt, krijgt vaak een kind dat weinig bewegen normaal vindt. Een gezin waar elke avond alcohol op tafel staat, maakt van alcohol een normale dagelijkse gewoonte. Een huishouden waar groente en onbewerkte voeding nauwelijks voorkomen, geeft niet alleen DNA door, maar ook een slecht voedingspatroon. En een gezin dat leeft achter schermen, geeft zittend gedrag door als vanzelfsprekend. Wat we “familie” noemen, is dus deels genetica, maar deels ook gedrag dat generaties lang wordt doorgegeven.