Jaarlijkse verzuimkosten werkstress: 3,1 miljard euro
Mark Popken • 13 juli 2021
Wanneer gaan we het anders doen?
Verzuimkosten: Voorkomen beter dan genezen
Het verzuim blijft de laatste jaren stijgen blijkt uit de verzuimcijfers. Volgens de meest recente cijfers van TNO (november 2020) lopen alleen de verzuimkosten voor werkstress en burn-outs onder de beroepsbevolking al op tot 3,1 miljard euro per jaar...... Dat is € 3.100.000.000,- per jaar en dit bedrag stijgt jaarlijks.
In 2019 gaf 17% van alle werknemers aan burn-outelachten te hebben en 35% van de werknemers gaf werkstress als reden op voor hun verzuim. Het aantal werknemers dat werkstress ziet als belangrijk risico in het bedrijf steeg naar 46%.
Werkstress en burn-outs zijn hiermee dan ook beroepsziekte nummer 1 geworden in Nederland. Gelukkig zijn steeds meer werkgevers en HR afdelingen bewust bezig met preventie rondom werkstress en burn-outs.
Iedere verandering begint met bewustwording. Om werkstress uit de taboesfeer te halen en om dit belangrijke onderwerp onderling bespreekbaar te maken heb ik 3 workshops ontwikkeld die ik aan teams en afdelingen geef.
Neem contact met mij op voor meer informatie over deze workshops of klik op onderstaande button!
Hoeveel direct daglicht heb jij vandaag gekregen? Afgelopen weekend is de klok weer een uur teruggezet. De dagen worden korter en voor we het weten, brengen de meesten van ons bijna de hele dag binnen door. We staan op in het donker, werken onder ledverlichting en rijden aan het einde van de middag alweer in het donker naar huis. Daglicht doet veel meer dan alleen vitamine D aanmaken. Het is één van de krachtigste biologische signalen die je lichaam dagelijks ontvangt en activeert. Vrijwel elk systeem in je lichaam reageert erop. 1. Het zet je biologische klok gelijk Licht dat via je ogen binnenkomt geeft je hersenen informatie over het tijdstip van de dag. Voldoende daglicht in de ochtend: Verhoogt alertheid Onderdrukt melatonine (het slaaphormoon) Verbetert je energie overdag Helpt je 's avonds makkelijker in slaap vallen Mensen die weinig daglicht krijgen hebben vaak meer last van vermoeidheid, een verstoord slaapritme en een "wattig" gevoel in het hoofd. 2. Het ondersteunt je energieproductie In zonlicht zit veel near-infrared (NIR) licht. Onderzoek laat zien dat NIR invloed heeft op de mitochondriën, dat zijn die kleine energiecentrales die in je cellen zit. Dit ondersteund de productie van ATP, de energievaluta van het lichaam. Je kunt het vergelijken met het opladen van de batterij van je cellen. 3. Het beïnvloedt je stemming Daglicht stimuleert de aanmaak van neurotransmitters zoals serotonine. Serotonine speelt een belangrijke rol bij: Geluksgevoel Motivatie Concentratie Emotionele stabiliteit Dit is één van de redenen waarom veel mensen zich in de donkere wintermaanden somberder voelen. 4. Het ondersteunt herstel en gezondheid Verschillende vormen van licht uit zonlicht worden in verband gebracht met: Sneller wondherstel Vermindering van ontstekingen Betere doorbloeding Ondersteuning van het immuunsysteem Minder pijnklachten Daarom wordt rood en near-infrared licht tegenwoordig ook therapeutisch ingezet in zogenaamde photobiomodulation-behandelingen. 5. Het helpt bij sportprestaties en herstel Atleten gebruiken steeds vaker rood- en NIR-licht om: Spierschade te beperken Hersteltijd te verkorten Spierfunctie te ondersteunen Trainingsbelasting beter aan te kunnen De zon levert dit spectrum van nature gratis. 6. Het is een evolutionair signaal De mens ontwikkelde en evolueerde zich honderdduizenden jaren buiten. Onze biologie verwacht: Zonlicht overdag Duisternis in de avond Seizoensveranderingen Een volledig lichtspectrum Vandaag leven we grotendeels onder kunstlicht, achter glas en binnen tussen muren en onder een dak. Onze omgeving lijkt modern, maar voor onze cellen ontbreekt een groot deel van de informatie waarop ze zijn afgestemd.
Herstel van een burn-out begint in het zenuwstelsel: waarom echte verandering pas mogelijk is als je eerst tot rust komt.
Het zit in de genen! Of staat het in de koelkast? “Het zit in de familie.” “Het is genetisch bepaald.” “Mijn vader had het ook” In mijn praktijk en om mij heen hoor ik deze uitspraken steeds vaker. Vooral van mensen die inmiddels de 40 zijn gepasseerd en die langzaam tegen hun eerste gezondheidsproblemen aanlopen. Een beginnende vorm van diabetes. Hoge bloeddruk. Darmklachten. Stressklachten. Gewrichtsproblemen. Artrose. Concentratieproblemen. Slaapproblemen. Huidproblemen. Overgewicht. Vermoeidheid. En zodra iemand vraagt hoe dat komt, ligt het antwoord vaak al klaar: “Ja, het zit in de familie.” Dit kan misschien zo zijn, maar daarmee is er nog geen verklaring gegeven dat de persoon in kwestie hier ook last van krijgt. Genen zijn geen vonnis Natuurlijk spelen genen een rol. De één heeft meer aanleg voor diabetes, de ander voor hart- en vaatziekten, weer een ander voor darm- of gewrichtsproblemen. Maar aanleg is iets anders dan dat iemands lot of gezondheid in de toekomst al vaststaat. Je kunt genetische aanleg hebben zonder ooit de aandoening te ontwikkelen. En precies daar wordt het interessant. Want wat gebeurt er als iemand met een bepaalde aanleg vervolgens jarenlang: Nauwelijks beweegt. Veel en vaak alcohol drinkt. Acht uur per dag zit. Weinig daglicht krijgt. Wel 10-30 eetmomenten per dag heeft. Sterk bewerkt voedsel eet. Een zwaar tekort aan vitamines, mineralen en nutriënten tot zich neemt. Structureel te weinig slaapt. Voortdurend onder mentale druk staat. En ondertussen steeds meer kilo’s aankomt? Etc. Is het dan logisch om alles onder het kopje “genetisch bepaald” te schuiven? De familie geeft veel meer door dan alleen DNA. Families geven namelijk niet alleen de genen genen, ze geven ook gewoontes en leefstijl door. Een vader die weinig beweegt, krijgt vaak een kind dat weinig bewegen normaal vindt. Een gezin waar elke avond alcohol op tafel staat, maakt van alcohol een normale dagelijkse gewoonte. Een huishouden waar groente en onbewerkte voeding nauwelijks voorkomen, geeft niet alleen DNA door, maar ook een slecht voedingspatroon. En een gezin dat leeft achter schermen, geeft zittend gedrag door als vanzelfsprekend. Wat we “familie” noemen, is dus deels genetica, maar deels ook gedrag dat generaties lang wordt doorgegeven.
